“Babyblogspot is inbreuk privacy” verkondigde NRC Next vorige week strijdlustig. Want: ‘Willempje met een hartkwaal’ wordt misschien wel later niet aangenomen, als zijn potentiële werkgever het online babydagboek ziet dat z’n ouders ooit voor hem bijhielden.
Met een blogspot over mijn gehandicapte zoon, voel ik me natuurlijk direct aangesproken. Maar. Dit is dus wat ik denk dat er echt aan de hand is. Het Oud-Hollandse adagium: de vuile was hang je niet buiten, is weer helemaal in zwang. Er is een antibeweging gaande tegen alles wat privé, openhartig of intiem is. Dat een prachtboek als ‘Tonio’ de AKO-shortlist niet haalt, bewijst deze trend maar al te zeer.
Waarom doet iedereen alsof eerlijk over jezelf schrijven zo nieuw is? Adriaan van Dis met Indische Duinen, Connie Palmen met I.M., Afth. van der Heijden met Asbestemming schenden stuk voor stuk de privacy van hun familie en geliefden. Het mag een godswonder heten dat ze ooit nog aan de bak zijn gekomen, dat mishandelde kind, die vrouw van een hoerenloper en de erfelijk belaste zoon van een dronkelap.
Lees hier álles over mijn zwaar spastische kind.
Volg hier mijn loslippige tweets.
Facebookvrienden worden? Gezellig!